Odwodnienia liniowe - sposób na deszczówkę
Za oknem deszcz. Taka pogoda jest doskonałą okazją, by zainteresować się, co zrobić z deszczówką oraz jak zaplanować odpowiedni system odprowadzania wody.
Okazuje się, że nie wystarczy pomyśleć jedynie o rynnach odprowadzających wodę z dachu. Woda przecież nie powinna gromadzić się tuż pod budynkiem czy w ogóle na działce. Aby temu zapobiec, zadbać należy o efektywne jej odprowadzanie.
Możliwości w tym zakresie jest wiele. Przepisy wprawdzie zabraniają kierować wodę z deszczówki na sąsiednią posesję czy do przydomowej oczyszczalni ścieków lub kanalizacji bytowej. Jednak odprowadzać można ją do:
- do rowu melioracyjnego,
- do kanalizacji ogólnospławnej,
- do kanalizacji deszczowej,
- do studni chłonnych,
- do gruntu przez rozprowadzenie na powierzchni działki i rozsączenie za pomocą drenażu,
- do zbiorników retencyjnych, w których będzie zmagazynowana.
Spośród wszystkich tych rozwiązań, najczęstszym sposobem na odprowadzenie zebranej wody deszczowej jest podłączenie do kanalizacji, rowów melioracyjnych lub wód powierzchniowych. Wykonanie przyłączy wymaga jednak spełnienia różnych warunków technicznych określonych przez odpowiedniego zarządcę danej kanalizacji, np. zarząd melioracji, zakład komunalny czy gminę. Ta może, przed wydaniem zgody na podłączenie, zażądać złożenia projektu odwodnienia posesji.
Kierowanie wody za każdym razem odbywa się w oparciu o specjalne urządzenia odwadniające, które szczególnie pomocne są na niewielkich działkach o słabo przepuszczalnym gruncie czy takich, gdzie ukształtowanie terenu uniemożliwia naturalny odpływ powierzchniowy wody.
W przypadku domów jednorodzinnych stosuje się zwykle system odwodnień liniowych, dzięki czemu woda spływa z nachylonej powierzchni do korytka o długości 0,5-1 m i szerokości 10-50 cm. Korytka przykrywa się rusztami chroniąc je w ten sposób przed zniszczeniem oraz zanieczyszczeniami. Ruszty wykonywane są z tworzyw sztucznych, stali lub żeliwa i mocuje do korytek za pomocą zatrzasków. Poszczególne korytka można łączyć ze sobą tworząc długie odcinki odpływowe lub zakańczać specjalnymi ściankami. Ścianki mogą być wyposażone w króćce odpływowe pozwalające na budowanie dalej odpływów do kanalizacji. W najniższych punktach odwodnienia lokalizuje się studzienki zbiorcze. Zbierają one wodę płynąca z korytek, a dodatkowo mogą być zaopatrzone w osadniki, które służą do zabezpieczania studzienki przed spływającym piaskiem. Studzienki są elementami prefabrykowanymi bądź też składanymi z kręgów na miejscu.
System odprowadzania wody najkorzystniej zamontować przed pracami wykończeniowymi infrastrukturę wokół domu, którą wykonujemy zazwyczaj z kostki brukowej. Przy projektowaniu systemu odwodnienia liniowego należy uwzględnić miejsce alejek oraz drogi dojazdowej, a także rozplanowanie roślinności w ogrodzie (szczególnie drzew i krzewów). Wszystkie te elementy zagospodarowania przestrzennego muszą być wzięte pod uwagę przy projektowaniu przebiegu korytek, ich długości oraz klasy nacisku (wytrzymałości).
Możliwości w tym zakresie jest wiele. Przepisy wprawdzie zabraniają kierować wodę z deszczówki na sąsiednią posesję czy do przydomowej oczyszczalni ścieków lub kanalizacji bytowej. Jednak odprowadzać można ją do:
- do rowu melioracyjnego,
- do kanalizacji ogólnospławnej,
- do kanalizacji deszczowej,
- do studni chłonnych,
- do gruntu przez rozprowadzenie na powierzchni działki i rozsączenie za pomocą drenażu,
- do zbiorników retencyjnych, w których będzie zmagazynowana.
Spośród wszystkich tych rozwiązań, najczęstszym sposobem na odprowadzenie zebranej wody deszczowej jest podłączenie do kanalizacji, rowów melioracyjnych lub wód powierzchniowych. Wykonanie przyłączy wymaga jednak spełnienia różnych warunków technicznych określonych przez odpowiedniego zarządcę danej kanalizacji, np. zarząd melioracji, zakład komunalny czy gminę. Ta może, przed wydaniem zgody na podłączenie, zażądać złożenia projektu odwodnienia posesji.
Kierowanie wody za każdym razem odbywa się w oparciu o specjalne urządzenia odwadniające, które szczególnie pomocne są na niewielkich działkach o słabo przepuszczalnym gruncie czy takich, gdzie ukształtowanie terenu uniemożliwia naturalny odpływ powierzchniowy wody.
W przypadku domów jednorodzinnych stosuje się zwykle system odwodnień liniowych, dzięki czemu woda spływa z nachylonej powierzchni do korytka o długości 0,5-1 m i szerokości 10-50 cm. Korytka przykrywa się rusztami chroniąc je w ten sposób przed zniszczeniem oraz zanieczyszczeniami. Ruszty wykonywane są z tworzyw sztucznych, stali lub żeliwa i mocuje do korytek za pomocą zatrzasków. Poszczególne korytka można łączyć ze sobą tworząc długie odcinki odpływowe lub zakańczać specjalnymi ściankami. Ścianki mogą być wyposażone w króćce odpływowe pozwalające na budowanie dalej odpływów do kanalizacji. W najniższych punktach odwodnienia lokalizuje się studzienki zbiorcze. Zbierają one wodę płynąca z korytek, a dodatkowo mogą być zaopatrzone w osadniki, które służą do zabezpieczania studzienki przed spływającym piaskiem. Studzienki są elementami prefabrykowanymi bądź też składanymi z kręgów na miejscu.
System odprowadzania wody najkorzystniej zamontować przed pracami wykończeniowymi infrastrukturę wokół domu, którą wykonujemy zazwyczaj z kostki brukowej. Przy projektowaniu systemu odwodnienia liniowego należy uwzględnić miejsce alejek oraz drogi dojazdowej, a także rozplanowanie roślinności w ogrodzie (szczególnie drzew i krzewów). Wszystkie te elementy zagospodarowania przestrzennego muszą być wzięte pod uwagę przy projektowaniu przebiegu korytek, ich długości oraz klasy nacisku (wytrzymałości).
(bpawlak), 29-05-2009
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
