Od jutra spłata rat możliwa we franku
Od 1 lipca, zgodnie z zaleceniem Komisji Nadzoru Finansowego, osoby posiadające kredyty we frankach będą mogły spłacać je w szwajcarskiej walucie, oszczędzając na spreadzie bankowym.
Zacząć trzeba od tego, że zamiana nie wszystkim się opłaci. Dlaczego? Ponieważ nie wszystkie banki zdzierały z klientów. Przykładowo klienci ING do końca tego roku kupują franki po kursie NBP, a więc nawet kilka groszy taniej niż w kantorach. Trudno więc w ich przypadku mówić o zaletach polowania na okazje w poszukiwaniu waluty. To jednak rozwiązanie już całkiem opłacalne, jeśli pożyczyliśmy na mieszkanie od banku, w którym spread utrzymywał się grubo ponad ogólnie przyjęte ok. 11 groszy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w DnB Nord, Metrobanku czy Deutsche Banku, w którym spread przekracza grubo ponad 30 gr.
Na oszczędności liczyć też raczej nie mogą osoby, spłacające zadłużenie w banku, który nie przyjmuje w kasie franków. Dla nich oznacza to konieczność wykonania wcale nie tanich przelewów zagranicznych, choć zauważyć trzeba i fakt, że coraz częściej banki oferują darmowe konta walutowe. Tak jest choćby w przypadku Raiffeisen Banku, który deklaruje zwrot kosztów jednego przelewu miesięcznie na konto w innym banku (średnia cena takiej operacji we frankach to około 40 zł). Od lipca natomiast z podobnym pomysłem startuje Deutsche Bank, który w ramach programu "Premiujemy franka" zachęca do kupna szwajcarskiej waluty u siebie. Rekompensatą dla zakupu wcale nie najtańszej waluty ma być zwrot klientowi w kolejnym miesiącu 4 proc. transakcji. Kolejną zachętą ma być również bezpłatne konto walutowe, darmowe przelewy krajowe oraz jeden bezpłatny przelew zagraniczny miesięcznie.
Zamiana w sposobie spłaty kredytu walutowego może przynieść oszczędności, ale z pewnością nie należy spodziewać się cudów. Wprawdzie odejdą koszty związane ze spreadem, jednak zanim to nastąpi, banki żądają podpisania specjalnych aneksów do umów kredytowych. To również kosztuje, w zależności od banku za taką operację zapłacić musimy od 50 do nawet 500 zł. Rekordzistą jest Bank Nordea, który od swoich klientów żąda 0,75 proc. kwoty zadłużenia. To znaczy, że w przypadku kredytu w wyskości 200 tys. zł zapłacić musimy 1,5 tys. zł! Niezwykłym natomiast pod tym względem wyjątkiem jest Fortis Bank, którego klienci od dawna mogą spłacać raty w dowolnej walucie, w dodatku bez konieczności podpisywania jakichkolwiek umów dodatkowych.
Zresztą nawet, jeśli zdecydujemy się na podpisanie aneksu, uwzględniając jego koszt, pamiętać musimy, że w niektórych bankach to operacja nieodwracalna. Powrotu do poprzednich warunków póki co nie przewiduje Bank DnB Nord, Bank Pekao, Getin Bank czy Kredyt Bank. W innych zaś instytucjach, np. w PKO BP czy Getin Banku wpłata franków bezpośrednio do kasy możliwa jest tylko we wskazanych oddziałach.
Wreszcie istnieje też ryzyko, że franków w kantorach może zabraknąć. Kilkadziesiąt tysięcy kredytobiorców spłacających średnio miesięczne raty w wysokości kilkuset franków to bilans, przed którym niejeden właściciel kantoru mógłby tylko rozłożyć ręce. Zakładając zresztą czarny scenariusz z deficytem szwajcarskiej waluty, liczyć się trzeba byłoby również ze wzrostem cen franka w kantorach.
Źródło: Dziennik, Gazeta
(bpawlak), 30-06-2009
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
