TermoDom.pl

Newsletter

Energooszczędna...

W Kalifornii właśnie została otwarta Akademia Nauk, budynek wykonany według projektu Renzo... więcej

Przepisowa wentylacja

Nie każdy wie, że właściwa wentylacja w budynku odpowiada nie tylko za jego... więcej

Okucia -...

Okna balkonowe, tarasowe i duże okna znajdujące się na parterze są statystycznie... więcej

Inne Koszty zużycia energii Bezpieczeństwo energetyczne i polityka wobec OZE

Bezpieczeństwo energetyczne i polityka wobec OZE

Jednym z ważniejszych zadań państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego. Oznacza to utrzymywanie takiego stanu gospodarki, który umożliwia pokrycie zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska.

Do niedawna podstawowym czynnikiem decydującym o bezpieczeństwie dostaw energii odbiorcom była niezawodność systemu, ale postęp techniczny pozwala obecnie na stosowanie rozwiązań, co najmniej częściowo niezależnych od systemów sieciowych. Wskazać tutaj należy rozwój generacji rozproszonej, która podobnie jak odnawialne źródła energii (OZE) są w Europie przedmiotem znacznego zainteresowania i są uważane za istotne dla osiągnięcia dwóch celów:


• zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego Europy przez zmniejszenie zależności od importowanych paliw kopalnych, takich jak ropa naftowa, gaz ziemny i węgiel,
• redukcję emisji gazów cieplarnianych, a szczególnie dwutlenku węgla, pochodzącego ze spalania paliw kopalnych.


To właśnie systemy wykorzystujące energię odnawialną są w większości systemami generacji rozproszonej, wyjątkiem są duże elektrownie wodne czy szelfowe elektrownie wiatrowe.
W celu ograniczenia ryzyka obniżenia bezpieczeństwa energetycznego kraju, np. wskutek wystąpienia zakłóceń z powodów, np. politycznych, awarii technicznych, strajków itp., stosuje się dywersyfikację bazy paliwowo-energetycznej. Obejmuje ona zróżnicowanie struktury używanych paliw i energii, stopień uzależnienia ich od importu i zróżnicowanie kierunków ich dostaw.

Aspekt ekonomiczny bezpieczeństwa sprowadza się przede wszystkim do zapewnienia akceptowanej przez odbiorców końcowych ceny użytecznych nośników energii, określonych w umowach cywilnoprawnych lub w taryfach. Natomiast w aspekcie ekologicznym bezpieczeństwo ściśle wiąże się z troską o zachowanie w należytym stanie środowiska naturalnego dla przyszłych pokoleń i wymaga wypełnienia odpowiednich standardów i zobowiązań ekologicznych lub innych, takich jak rozwój odnawialnych i skojarzonych źródeł energii oraz nowych „czystych" technologii wytwarzania.


Jednym z głównych priorytetów rozwoju energetyki w najbliższych latach jest rozwój odnawialnych źródeł energii, skrótowo oznaczanych jako OZE. Racjonalne wykorzystanie energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, tj. energii wody, wiatru, promieniowania słonecznego, energii ziemi, czyli energii geotermalnej oraz biomasy, jest jednym z istotnych komponentów zrównoważonego rozwoju przynoszącym wymierne efekty ekologiczno-energetyczne.


Obserwowany od lat 90. wzrost udziału odnawialnych źródeł energii w bilansie paliwowo-energetycznym świata przyczynia się do poprawy efektywności wykorzystania i oszczędzania zasobów surowców energetycznych, poprawy stanu środowiska poprzez redukcję emisji CO2 do atmosfery oraz redukcję ilości wytwarzanych odpadów. Szacuje się, że od tamtej pory światowe wykorzystanie energii promieniowania słonecznego wzrosło około dwukrotnie, a energii wiatru około czterokrotnie i nadal będzie miało tendencje wzrostową. W związku z tym wspieranie rozwoju źródeł OZE staje się coraz poważniejszym wyzwaniem dla niemalże wszystkich państw świata, a Europy w szczególności, co znajduje odzwierciedlenie w wielu programach unijnych.

Wynika to z korzyści, jakie przynosi ich wykorzystanie zarówno dla lokalnych społeczności  poprzez zwiększenie poziomu bezpieczeństwa energetycznego, stworzenie nowych miejsc pracy, promowanie rozwoju regionalnego, jak również korzyści ekologicznych, przede wszystkim ograniczenie emisji dwutlenku węgla. Zwłaszcza konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych, wynikających z Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu oraz Protokołu z Kioto, odnośnie do redukcji dwutlenku węgla, stwarza dużą szansę dla rozwoju odnawialnych źródeł energii, które to rozwiązania nie zawsze wydają się ekonomicznie uzasadnione.


W Polsce dotychczasowy rozwój energetyki odnawialnej następował bez wsparcia państwa.  Wzrost cen paliw kopalnych, przy braku alternatywnych rozwiązań i wieloletnich dopłatach państwa do energii pozyskiwanej ze źródeł konwencjonalnych, musiał w końcu doprowadzić do zainteresowania się odnawialnymi źródłami energii.


Obecnie podstawowym źródłem energii odnawialnej, wykorzystywanym w naszym kraju, jest biomasa, której udział w bilansie paliwowym rośnie z każdym rokiem. Biomasa może być używana na cele energetyczne w procesach bezpośredniego spalania biopaliw stałych (drewno, słomy, rośliny energetyczne itp.), gazowych w postaci biogazu lub do przetwarzania na paliwa ciekłe (np. olej, alkohol). Uprawę biomasy postrzega się w wielu regionach jako szansę dla rozwoju rolnictwa i jednocześnie ograniczenia bezrobocia. Wymaga to jednak wsparcia ze strony państwa i odpowiedniej polityki, której celem byłoby wspieranie lokalnych inicjatyw związanych z rozwojem małych źródeł wytwarzania energii elektrycznej i ciepła.


Równie interesujące wydaje się wykorzystanie biogazu do celów energetycznych, np. z oczyszczalni ścieków, których budowa jest jednym z priorytetów samorządów. Do bezpośredniej produkcji biogazu najlepiej dostosowane są oczyszczalnie biologiczne, stosowane we wszystkich oczyszczalniach ścieków komunalnych oraz w części oczyszczalni przemysłowych. Energetyczne wykorzystanie gazów z fermentacji odpadów komunalnych i osadów ściekowych jest szansą poprawy warunków ekonomicznych i ekologicznych gospodarki odpadami.


Najbardziej zasobnymi w korzystne warunki wiatrowe w skali Europy są kraje posiadające znacznej długości linie brzegowe morza lub oceanu. Z reguły w pasach nadmorskich i nadoceanicznych wiatr wieje najczęściej i najsilniej. Polska nie należy do krajów, w których byłyby bardzo sprzyjające warunki wiatrowe. Potencjał energetyczny wiatru szacuje się na poziomie 6,0 - 8,0TWh energii elektrycznej rocznie. Energia wiatrowa w naszym kraju zaczęła rozwijać się dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych, głównie na wybrzeżu. Pierwsza profesjonalna farma wiatrowa powstała dopiero w 1999 roku w Barzowiach k. Darłowa. Kosztem 25 mln PLN postawiono 6 wiatraków o mocy 850 kW każdy, co daje łącznie 5 MW. W 2001 r. w Cisowie k. Darłowa oddano do użytku farmę o mocy 18 MW, a na początku 2003 r. uruchomiono farmę wiatrową w Zagórzu o mocy 30 MW. Na kolejny obiekt tego typu trzeba było poczekać aż 4 lata, głównie z powodu braku odpowiednich przepisów prawnych wspierających energetykę odnawialną. W czerwcu 2006 roku, w Tymieniu rozpoczął pracę największy w Europie Środkowej park wiatrowy o mocy 50 MW. W tym samym roku uruchomione zostały także farmy wiatrowe w Gnieżdżewie (22 MW) oraz w Gniewinie (8,4 MW). Z analiz rządowych wynika, że w 2010 roku elektrownie wiatrowe mają wytwarzać 2,3% krajowego zużycia energii.


Innym interesującym rozwiązaniem, którego powszechność zastosowania odsuwa się jednak w opracowywanych planach i strategiach w następne dziesięciolecia, szczególnie ze względu na duże koszty inwestycyjne, są systemy fotowoltaiczne, stosowane do zamiany energii słonecznej w elektryczną. Obecnie energia słoneczna wykorzystywana jest w Polsce głównie jako źródło ciepła poprzez instalacje kolektorów słonecznych ogrzewających powietrze lub wodę. Baterie słoneczne, ze względów ekonomicznych, wykorzystywane są wyłącznie w instalacjach małych mocy, zasilających głównie obiekty wolnostojące oddalone od sieci elektroenergetycznych, np. znaki drogowe, lampy oświetleniowe, itp.


Polska posiada znaczne zasoby energii odnawialnej, jednak istnieją duże rozbieżności w ocenie ich potencjału technicznego oraz przestrzennego rozkładu na obszarze kraju. Dlatego też, rozważając możliwości jak wykorzystana może zostać ta energia odnawialna, należy każdorazowo przeprowadzić analizę dostępnych na danym terenie zasobów oraz technicznych możliwości ich wykorzystania. Właściwa ocena przy skorelowaniu działań instytucji rządowych, organizacji i przedsiębiorstw w zakresie polityki energetycznej może skutecznie zapewnić bezpieczeństwo energetyczne państwa.

09-06-2008

ECOBAY – ekologiczne...

Nie trzeba szukać ekologicznych projektów całych miast w tak odległych krajach, jak... więcej

Dom autonomiczny

Dom autonomiczny, jest to rozwinięcie idei domu pasywnego. Budynek taki nie potrzebuje... więcej

Ogrzewanie kotłami na...

Kotły na paliwa stałe są nadal najczęściej wybieranym rozwiązniem zapewniającym zasilanie... więcej

Skomentuj





Komentarze   —   pokaż wszystkie

Brak komentarzy