TermoDom.pl

Newsletter

Wprowadzenie

Problem zużycia energii w budynkach nadal jest traktowany przez nas w sposób bardzo... więcej

Zużycie energii w...

Aby zapewnić sobie odpowiedni poziom komfortu cieplnego stosujemy zróżnicowane systemy... więcej

Publikacja ENERGIA...

27 listopada 2008 roku wraz z czwartkowym wydaniem Rzeczpospolitej do rąk czytelników... więcej

Buduj dom energooszczędnie Materiały izolacyjne Montaż izolacji fasadowej

Montaż izolacji fasadowej

Wybór odpowiedniego materiału izolującego to jeden z najistotniejszych aspektów budowy każdego domu. Warstwa izolacji będzie chroniła budynek przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi i dużymi stratami ciepła. Równie ważny jest jej montaż. Jak go wykonać poprawnie?

Przygotowanie podłoża – podstawa dobrego montażu
Czynnością, którą należy wykonać przed przystąpieniem do mocowania izolacji fasadowej, jest odpowiednie przygotowanie podłoża, na którym będą osadzane płyty termoizolacyjne. Powinno być ono przede wszystkim stabilne, nośne i suche. Należy także pozbawić je elementów zmniejszających przyczepność materiałów mocujących warstwę izolacji. Trzeba sprawdzić, czy podłoże jest równe i dokładnie usunąć wszelkie zanieczyszczenia, takie jak kurz, sadza czy tłuszcz.
 
Przyklejenie izolacji do podłoża – zaprawa lub masa klejowa
Kiedy podłoże jest już przygotowane, można przystąpić do kolejnego etapu, jakim jest przyklejenie płyt izolacyjnych. W przypadku typowych podłoży budowlanych używa się fabrycznie przygotowanych zapraw klejowych. Do zastosowań specjalnych należy natomiast użyć odpowiednich mas klejowych. Przy przyklejaniu płyt izolacyjnych stosuje się dwie metody: obwodowo – punktową lub grzebieniową. Pierwsza z nich polega na naniesieniu pasma zaprawy na obwodzie płyty, wzdłuż jej krawędzi oraz porcji zaprawy o odpowiedniej średnicy na środku jej powierzchni. Metodę tę stosuje się w wtedy, kiedy podłoże jest krzywe, jednakże nierówności nie mogą przekroczyć 10 mm.
W przypadku metody grzebieniowej zaprawę klejącą nanosi się na płytę przy pomocy pacy zębatej. Sposób ten może być stosowany wyłącznie na równych podłożach.
Każdą płytę termoizolacyjną z nałożoną zaprawą klejową przyciskamy do ściany i lekko ją przesuwamy - dzięki temu skutecznie rozprowadzimy klej. Płyty należy układać od dołu do góry rozmieszczając pasy poziomami.
 
Zamocowanie za pomocą łączników – kołki i kołnierze dociskowe
Po przyklejeniu płyt izolacyjnych należy zachować przerwę technologiczną, trwającą najczęściej ok. 24 do 48 godzin. Po jej upływie można przystąpić do mocowania łączników mechanicznych.
Przy mocowaniu należy brać pod uwagę średnicę koszulki łącznika, której powinna odpowiadać średnica wiertła oraz rodzaj podłoża, które może wymusić zastosowanie udaru w wiertarkach. Kiedy już dobierzemy średnicę wiertła do średnicy koszulki łącznika (jest to 8 lub 10 mm), nawiercamy podłoże wraz z materiałem izolacyjnym. Możemy to zrobić za pomocą wiertarek udarowych lub wiertarko – wkrętarek. Trzeba pamiętać o tym, że do nawiercania materiałów porowatych (beton komórkowy, ceramika poryzowana) oraz szczelinowych (pustaki ceramiczne o cienkich ściankach) nie zaleca się stosowania udaru.
Po wywierceniu otworu należy umieścić w nim łącznik i wbić go lub wkręcić (w zależności od typu łącznika) tak, aby licował z materiałem izolacyjnym. Do izolacji z płyt styropianowych oraz z płyt z wełny mineralnej można zastosować wbijane kołki. W przypadku wełny lamelowej należy zastosować dodatkowo kołnierz dociskowy.
 
Prawidłowe przytwierdzenie izolacji do podłoża wymaga odpowiedniej ilości łączników, zamocowanych w odpowiednich punktach łączenia. Wielkości te zależne są, m. in. od ciężaru układu ociepleniowego, rodzaju materiału termoizolacyjnego, wysokości ocieplanego budynku oraz strefy oddziaływanie siły wiatru. Trzeba jednak pamiętać o tym, że ilość łączników nie może być mniejsza niż 4 szt./1m2 powierzchni elewacji. Przy narożnikach budynku wymagane jest zwiększenie ilości łączników. W pierwszej kolejności łączniki mechaniczne należy osadzać w narożach płyt. Odległości pomiędzy skrajnymi łącznikami a krawędzią budynku powinna wynosić w przypadku ściany murowanej, co najmniej 10 cm, a w przypadku ściany z betonu - co najmniej 5 cm.


Zobacz także:
Wełna mineralna
Styropian
Budownictwo energooszczędne
Zużycie energii w budynkach
Komfort cieplny pomieszczenia

Oddychające...

Szybki proces budowy przyczynia się do znacznego ograniczenia możliwości odparowania wody... więcej

Lumina - dom wysoko...

Budownictwo energooszczędne, zrównoważone stało się w ostatnich czasach niezwykle... więcej

Wprowadzenie

Problem zużycia energii w budynkach nadal jest traktowany przez nas w sposób bardzo... więcej

Skomentuj





Komentarze   —   pokaż wszystkie

Brak komentarzy